Ik spreek al engels vanaf de basisschool. Ik leerde veel van papa, maar ook van de tv. Vroeger keek ik altijd naar een engelstalige zender naar alle tekenfilms (Cartoon Network).

Sinds een paar jaar leer ik wel moeilijke woorden bij op school. De grammatica is saai en komt elk jaar weer terug. De tijden kan ik niet opnoemen, ik vind dat je zo ook wel hoort als de zin klopt of niet. Maar de eerste jaren waren de lessen altijd saai. De hoofdstukken gingen over dingen die niet aanspraken, er werd nooit met muziek of beeldmateriaal gewerkt, alleen maar lezen en oefeningen maken. Nu dat er nieuwe handboeken zijn, zijn de lessen weer wat leuker. Er zit een DVD bij die bij alle hoofdstukken gebruikt moet worden. Zo kunnen we nu liedjes beluisteren, delen van films bekijken enz. Dat maakt de lessen wat interessanter. Ook de hoofdstukken spreken veel meer aan. Nu gaat het over fobieën, liefde, uiterlijk, kleding … De teksten zijn ook niet te moeilijk en vlot te lezen. Ook wordt er veel gebruik gemaakt van beroemdheden in de handboeken. Dat spreekt jongeren ook veel meer aan.

Mijn engels heb ik een paar maanden terug in Italië kunnen gebruiken. Op een markt konden we onderhandelen over de prijzen. Omdat we natuurlijk geen Italiaans konden, deden we dit in het engels. Dat ging erg goed. Met sommige Italianen konden we zelfs een gesprek voeren omdat enkelen erg geïnteresseerd waren in België. Ook in de discotheken kon ik goed mijn plan trekken met mijn engels.

Kortom, ik vind het wel een leuke en gemakkelijke taal waar je veel aan hebt.